امام رضا(ع) الگویی برای اخلاق
22 بازدید
تاریخ ارائه : 9/9/2013 7:31:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

امامان پاك ما در ميان مردم و با مردم مى ‏زيستند، وعملا به مردم درس

زندگى و پاكى و فضيلت مى ‏آموختند، آنان الگو و سرمشق ديگران بودند، و با آن كه مقام رفيع امامت آنان را از مردم ممتاز مى‏ ساخت، و برگزيده‏ خدا و حجت او در زمين بودند درعين حال در جامعه حريمى نمى‏ گرفتند، و خود را از مردم جدا نمى ‏كردند، و به روش جباران انحصار و اختصاصى براى خود قائل نمى‏ شدند، و هرگز مردم را به بردگى و پستى نمى ‏كشاندند و تحقير نمى ‏كردند. آنان نمونه بارز اسوه حسنه مي باشند.

«ابراهيم بن عباس‏»مى ‏گويد:«هيچگاه نديدم كه امام رضا عليه السلام در سخن بر كسى جفا ورزد، و نيز نديدم كه سخن كسى را پيش از تمام شدن قطع كند، هرگز نيازمندى را كه مى‏ توانست نيازش را بر آورده سازد رد نمى ‏كرد، در حضور ديگرى پايش را دراز نمى ‏فرمود، هرگز نديدم به كسى از خدمتكاران و غلامانشان بدگوئى كند، خنده‏ او قهقهه نبود بلكه تبسم بود، چون سفره‏ غذا به ميان مى ‏آمد همه‏ افراد خانه حتى دربان و مهتر را نيز بر سفره‏ خويش مى‏نشاند و آنان همراه با امام غذا مى ‏خوردند. شبها كم مى‏ خوابيد و بيشتر بيدار بود، و بسيارى از شبها تا صبح بيدار مى ‏ماند و به عبادت مى‏ گذراند، بسيار روزه مى ‏داشت و روزه‏ سه روز در هر ماه را ترك نمى ‏كرد، كار خير و انفاق پنهان بسيار داشت، وبيشتر در شبهاى تاريك مخفيانه به فقرا كمك مى‏ كرد.